Â
degisik bir yazi olsun.. gece olmasin, alkol olmasin.. gunluk olsun.. hatta iki gunluk olsun…
Â
17 Aralik 2003, Carsamba, Yer Istanbul…
Sabah uyanmak ne zor geldi tanrim… Insana ne kadar zor geliyor yatagindan cikmak.. Daha calisilacak milyon tane final varken benim bu saate hala aylaklik yapio olmam ne guzel… Her gun, “ne olacak canim calismaya yarin da baslariz” [...]
her gecen gun bir adim daha geri attigini hissediyorum.. ve bunu engelleyememek üzüyor beni.. ne yapabilrim ki.. insanlarin dengesini bozmaya hakkım yok dedim kabullendim bu durumu.. nereye kadar gider bilmiyorum.. kopar mıyız tamamen birbirimizden..
Â
hayatıma ilk girdigin gunu hatırlıyorum.. ve aradan gecen o kadar zaman sonra yine bir ekim bayrami gunu yaziyorum sana bu yazımı.. okumanı [...]
oda bembeyaz ne kadar güzel gözüküyor..perde sallanıyor cam acık kalmıs galiba.. üstümü nasıl deÄŸiÅŸtirdiÄŸimi bile hatırlamıyorum pencerenin acık kalmıs olmasına sasmamalı.. bugun hava sıcak olacak galiba.. muthis bir bahar kokusu var etrafta..yuzumu yıkamalıyım evet yuzumu… kalk yataktan kaaaalk..
…
yastıktaki bu koku benim deil..
…
aynı zamanda benim saclarım bu kadar uzun da değil..
…
inanmıyorum sen ne zaman geldin buraya.. [...]
rüzgarlarla verdim günlerimi.. kapılıp gittim uzaklara.. bir oraya bir buraya..
dündü elimde o gül ve plaket, bugün ise cok uzaklarda bir manzarayla uyanıorum sabahlarıma..
dündü boğazda yakamozlara sarayın avlusundan poz verişim, bugün merkeze iniyorum açık kapı bulmaya..
dündü elin elimde, bügün sayıyorum cekmecemde sinsi bir tebessümle resimleri..
dündü gözlerim acımaya başladığında bugün hala aynı [...]
